acabalgar

< cabalgar
  1. v t Andar ou montar a cabalo.
  2. v t Poñer algo por riba.
  3. v t fig Facer algo para prexudicar a alguén coa intención de superalo na actividade que desenvolve.

Sinónimos

Citas

  • Con tal de chegar á súa meta, acabalga por riba de calquera
  • Por moito que o intentou non foi quen de acabalgar o cabalo
  • Ten un aquel especial cando acabalga a perna
Verbo: acabalgar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acabalgo

acabalgas

acabalga

acabalgamos

acabalgades

acabalgan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acabalgaba

acabalgabas

acabalgaba

acabalgabamos

acabalgabades

acabalgaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acabalguei

acabalgaches

acabalgou

acabalgamos

acabalgastes

acabalgaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acabalgara

acabalgaras

acabalgara

acabalgaramos

acabalgarades

acabalgaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acabalgarei

acabalgarás

acabalgará

acabalgaremos

acabalgaredes

acabalgarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acabalgaría

acabalgarías

acabalgaría

acabalgariamos

acabalgariades

acabalgarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acabalgue

acabalgues

acabalgue

acabalguemos

acabalguedes

acabalguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acabalgase

acabalgases

acabalgase

acabalgasemos

acabalgasedes

acabalgasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acabalgar

acabalgares

acabalgar

acabalgarmos

acabalgardes

acabalgaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

acabalga

-

-

acabalgade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acabalgar

acabalgares

acabalgar

acabalgarmos

acabalgardes

acabalgaren

Gerundio

acabalgando

Participio

acabalgado

acabalgada

acabalgados

acabalgadas