ornar

  1. v t Poñer adornos.
Verbo: ornar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orno

ornas

orna

ornamos

ornades

ornan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ornaba

ornabas

ornaba

ornabamos

ornabades

ornaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ornei

ornaches

ornou

ornamos

ornastes

ornaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ornara

ornaras

ornara

ornaramos

ornarades

ornaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ornarei

ornarás

ornará

ornaremos

ornaredes

ornarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ornaría

ornarías

ornaría

ornariamos

ornariades

ornarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

orne

ornes

orne

ornemos

ornedes

ornen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ornase

ornases

ornase

ornasemos

ornasedes

ornasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ornar

ornares

ornar

ornarmos

ornardes

ornaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

orna

-

-

ornade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ornar

ornares

ornar

ornarmos

ornardes

ornaren

Gerundio

ornando

Participio

ornado

ornada

ornados

ornadas