omitir

< lat omittĕre
  1. v t Ignorar calquera cousa que cumpría dicir ou facer. Ex: O forense omitiu moitos detalles cando falou coa familia da vítima Ex: Non omitiron ningún dos pasos que se indicaban nas instrucións

Sinónimos

Citas

  • Non omitiron ningún dos pasos que se indicaban nas instrucións
  • O forense omitiu moitos detalles cando falou coa familia da vítima
Verbo: omitir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

omito

omites

omite

omitimos

omitides

omiten

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

omitía

omitías

omitía

omitiamos

omitiades

omitían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

omitín

omitiches

omitiu

omitimos

omitistes

omitiron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

omitira

omitiras

omitira

omitiramos

omitirades

omitiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

omitirei

omitirás

omitirá

omitiremos

omitiredes

omitirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

omitiría

omitirías

omitiría

omitiriamos

omitiriades

omitirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

omita

omitas

omita

omitamos

omitades

omitan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

omitise

omitises

omitise

omitisemos

omitisedes

omitisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

omitir

omitires

omitir

omitirmos

omitirdes

omitiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

omite

-

-

omitide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

omitir

omitires

omitir

omitirmos

omitirdes

omitiren

Gerundio

omitindo

Participio

omitido

omitida

omitidos

omitidas