preterir

  1. v t Facer omisión.
Verbo: preterir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pretiro

pretires

pretire

preterimos

preterides

pretiren

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pretería

preterías

pretería

preteriamos

preteriades

preterían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preterín

preteriches

preteriu

preterimos

preteristes

preteriron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preterira

preteriras

preterira

preteriramos

preterirades

preteriran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preterirei

preterirás

preterirá

preteriremos

preteriredes

preterirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preteriría

preterirías

preteriría

preteririamos

preteririades

preterirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pretira

pretiras

pretira

pretiramos

pretirades

pretiran

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preterise

preterises

preterise

preterisemos

preterisedes

preterisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preterir

preterires

preterir

preterirmos

preterirdes

preteriren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

pretire

-

-

preteride

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

preterir

preterires

preterir

preterirmos

preterirdes

preteriren

Gerundio

preterindo

Participio

preterido

preterida

preteridos

preteridas