antepoñer

< lat anteponĕre
  1. v t Poñer antes ou diante. Tm v pron.
  2. v t fig Preferir unha cousa a outra.
  3. v pron fig Outorgar prioridade ou preferencia dunha cousa sobre outra.

Confrontaciones

Citas

  • Antepuxo a data á carta que comezou a escribir, O pronome, nalgúns casos, pode antepoñerse ao verbo, por exemplo: Non me quixo contar a verdade
  • Antepuxo a obriga ao antollo
  • As súas ordes antepóñense ás dos seus superiores

Palabras vecinas

Verbo: antepoñer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

antepoño

antepós

antepón

antepoñemos

antepoñedes

antepoñen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

antepoñía

antepoñías

antepoñía

antepoñiamos

antepoñiades

antepoñían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

antepuxen

antepuxeches

antepuxo

antepuxemos

antepuxestes

antepuxeron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

antepuxera

antepuxeras

antepuxera

antepuxeramos

antepuxerades

antepuxeran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

antepoñerei

antepoñerás

antepoñerá

antepoñeremos

antepoñeredes

antepoñerán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

antepoñería

antepoñerías

antepoñería

antepoñeriamos

antepoñeriades

antepoñerían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

antepoña

antepoñas

antepoña

antepoñamos

antepoñades

antepoñan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

antepuxese

antepuxeses

antepuxese

antepuxesemos

antepuxesedes

antepuxesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

antepuxer

antepuxeres

antepuxer

antepuxermos

antepuxerdes

antepuxeren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

antepón

-

-

antepoñede

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

antepoñer

antepoñeres

antepoñer

antepoñermos

antepoñerdes

antepoñeren

Gerundio

antepoñendo

Participio

anteposto

anteposta

antepostos

antepostas