sobrepoñer

< lat superponĕre
  1. v t Poñer unha cousa sobre outra.
  2. v t Considerar máis importante unha cousa sobre outra.
  3. v pron Superar as adversidades ou dominar os propios impulsos e sentimentos.

Citas

  • Aínda non se sobrepuxo da perda do seu pai

Palabras vecinas

Verbo: sobrepoñer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobrepoño

sobrepós

sobrepón

sobrepoñemos

sobrepoñedes

sobrepoñen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobrepoñía

sobrepoñías

sobrepoñía

sobrepoñiamos

sobrepoñiades

sobrepoñían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobrepuxen

sobrepuxeches

sobrepuxo

sobrepuxemos

sobrepuxestes

sobrepuxeron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobrepuxera

sobrepuxeras

sobrepuxera

sobrepuxeramos

sobrepuxerades

sobrepuxeran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobrepoñerei

sobrepoñerás

sobrepoñerá

sobrepoñeremos

sobrepoñeredes

sobrepoñerán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobrepoñería

sobrepoñerías

sobrepoñería

sobrepoñeriamos

sobrepoñeriades

sobrepoñerían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobrepoña

sobrepoñas

sobrepoña

sobrepoñamos

sobrepoñades

sobrepoñan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobrepuxese

sobrepuxeses

sobrepuxese

sobrepuxesemos

sobrepuxesedes

sobrepuxesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobrepuxer

sobrepuxeres

sobrepuxer

sobrepuxermos

sobrepuxerdes

sobrepuxeren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

sobrepón

-

-

sobrepoñede

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobrepoñer

sobrepoñeres

sobrepoñer

sobrepoñermos

sobrepoñerdes

sobrepoñeren

Gerundio

sobrepoñendo

Participio

sobreposto

sobreposta

sobrepostos

sobrepostas