nitruro

< nitr- + 2 -uro
Pliral: nitruros
  1. s m Combinación binaria de nitróxeno con outro elemento, que non se atopa en estado natural, agás o nitruro de titanio, que foi detectado nos meteoritos. Os nitruros de titanio, circonio e tántalo empréganse como abrasivos e na fabricación de plumas para estilográficas.

Palabras vecinas