monear

< mono
  1. v i Facer monadas.
  2. v i Caer a cabeza polo sono.

Citas

  • Moneei moito co neno e acabou por quedar durmido
Verbo: monear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

moneo

moneas

monea

moneamos

moneades

monean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

moneaba

moneabas

moneaba

moneabamos

moneabades

moneaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

moneei

moneaches

moneou

moneamos

moneastes

monearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

moneara

monearas

moneara

monearamos

monearades

monearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

monearei

monearás

moneará

monearemos

monearedes

monearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

monearía

monearías

monearía

moneariamos

moneariades

monearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

monee

monees

monee

moneemos

moneedes

moneen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

monease

moneases

monease

moneasemos

moneasedes

moneasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

monear

moneares

monear

monearmos

moneardes

monearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

monea

-

-

moneade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

monear

moneares

monear

monearmos

moneardes

monearen

Gerundio

moneando

Participio

moneado

moneada

moneados

moneadas