amparar

< lat v *anteparāre ‘previr, amparar’
  1. v t Evitar que algo ou alguén sufra dano.
  2. v pron alerse de algo ou de alguén para solucionar os problemas ou como medio de defensa.

Antónimos

Confrontaciones

Citas

  • Amparouse no que declararan días antes para exercer a súa defensa
  • Con esta tranca ampara esa figueira para que non a tire o vento
  • Ó teu curmán amparábano os seus pais, por iso se enfrontou connosco

Palabras vecinas

Verbo: amparar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amparo

amparas

ampara

amparamos

amparades

amparan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amparaba

amparabas

amparaba

amparabamos

amparabades

amparaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amparei

amparaches

amparou

amparamos

amparastes

ampararon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amparara

ampararas

amparara

ampararamos

ampararades

ampararan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ampararei

ampararás

amparará

ampararemos

ampararedes

ampararán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ampararía

ampararías

ampararía

amparariamos

amparariades

ampararían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ampare

ampares

ampare

amparemos

amparedes

amparen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amparase

amparases

amparase

amparasemos

amparasedes

amparasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amparar

amparares

amparar

ampararmos

amparardes

ampararen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

ampara

-

-

amparade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amparar

amparares

amparar

ampararmos

amparardes

ampararen

Gerundio

amparando

Participio

amparado

amparada

amparados

amparadas