intricar

< lat intricāre
  1. v t Mesturar ou entrelazar algo de forma desordenada, especialmente cousas de estrutura lineal e flexible. Tm v pron.
  2. v t olver algo máis complexo ou confuso. Tm v pron.
  3. v pron Sentirse unha persoa confundida e perder o fío do que pretendía expresar.

Citas

  • O forte vento intricou os cables que estaban no chan
  • O seu nomeamento intricou aínda máis a situación do país
  • Perante o xuíz intricouse e non foi quen de dicir nada

Formas incorrectas

intrincar
Verbo: intricar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intrico

intricas

intrica

intricamos

intricades

intrican

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intricaba

intricabas

intricaba

intricabamos

intricabades

intricaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intriquei

intricaches

intricou

intricamos

intricastes

intricaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intricara

intricaras

intricara

intricaramos

intricarades

intricaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intricarei

intricarás

intricará

intricaremos

intricaredes

intricarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intricaría

intricarías

intricaría

intricariamos

intricariades

intricarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intrique

intriques

intrique

intriquemos

intriquedes

intriquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intricase

intricases

intricase

intricasemos

intricasedes

intricasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intricar

intricares

intricar

intricarmos

intricardes

intricaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

intrica

-

-

intricade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

intricar

intricares

intricar

intricarmos

intricardes

intricaren

Gerundio

intricando

Participio

intricado

intricada

intricados

intricadas