indispoñer

< 1 in- + dispoñer
  1. v t Pór a mal unha persoa con outra.
  2. v t Producir unha indisposición ou malestar.
  3. v pron Pórse a mal con alguén.
  4. v pron Sufrir unha indisposición ou malestar.

Sinónimos

Citas

  • Debeu ser o mal estado dos alimentos o que o indispuxo
  • Indispúxoo cos seus irmáns
  • Indispúxose contra os seus pais
  • Indispúxose de noite e non puido ir traballar

Palabras vecinas

Verbo: indispoñer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispoño

indispós

indispón

indispoñemos

indispoñedes

indispoñen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispoñía

indispoñías

indispoñía

indispoñiamos

indispoñiades

indispoñían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispuxen

indispuxeches

indispuxo

indispuxemos

indispuxestes

indispuxeron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispuxera

indispuxeras

indispuxera

indispuxeramos

indispuxerades

indispuxeran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispoñerei

indispoñerás

indispoñerá

indispoñeremos

indispoñeredes

indispoñerán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispoñería

indispoñerías

indispoñería

indispoñeriamos

indispoñeriades

indispoñerían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispoña

indispoñas

indispoña

indispoñamos

indispoñades

indispoñan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispuxese

indispuxeses

indispuxese

indispuxesemos

indispuxesedes

indispuxesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispuxer

indispuxeres

indispuxer

indispuxermos

indispuxerdes

indispuxeren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

indispón

-

-

indispoñede

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispoñer

indispoñeres

indispoñer

indispoñermos

indispoñerdes

indispoñeren

Gerundio

indispoñendo

Participio

indisposto

indisposta

indispostos

indispostas