indispor

  1. v t, v pron indispoñer.
Verbo: indispor
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispoño

indispós

indispón

indispomos

indispondes

indispón

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispuña

indispuñas

indispuña

indispuñamos

indispuñades

indispuñan

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispuxen

indispuxeches

indispuxo

indispuxemos

indispuxestes

indispuxeron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispuxera

indispuxeras

indispuxera

indispuxeramos

indispuxerades

indispuxeran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indisporei

indisporás

indisporá

indisporemos

indisporedes

indisporán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indisporía

indisporías

indisporía

indisporiamos

indisporiades

indisporían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispoña

indispoñas

indispoña

indispoñamos

indispoñades

indispoñan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispuxese

indispuxeses

indispuxese

indispuxesemos

indispuxesedes

indispuxesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispuxer

indispuxeres

indispuxer

indispuxermos

indispuxerdes

indispuxeren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

indispón

-

-

indisponde

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indispor

indispores

indispor

indispormos

indispordes

indisporen

Gerundio

indispondo

Participio

indisposto

indisposta

indispostos

indispostas