incomunicación

< 1 in- + comunicación
Pliral: incomunicacións
  1. s f Acción e efecto de incomunicar.
  2. s f Falta de comunicación entre persoas.
  3. s f DER
    1. Situación provisional e transitoria que pode acordar o xuíz coa finalidade de impedir que os presos traten con alguén por calquera medio.
    2. Separación acordada polo xuíz co fin de illar das testemuñas o presunto autor dun delito para evitar a confabulación entre eles.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • A incomunicación entre pais e fillos é causa de moitos conflictos
  • A nevada pode causar a incomunicación co norte da rexión

Palabras vecinas