implantar

< 1 im- + plantar
  1. v t Establecer algo nun lugar, especialmente un costume, uso ou norma. Tm v pron.
  2. v t Realizar unha implantación.

Citas

  • A lei implantouse tres anos despois de ser aprobada
  • O novo réxime implantouno un militar dictador
Verbo: implantar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

implanto

implantas

implanta

implantamos

implantades

implantan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

implantaba

implantabas

implantaba

implantabamos

implantabades

implantaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

implantei

implantaches

implantou

implantamos

implantastes

implantaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

implantara

implantaras

implantara

implantaramos

implantarades

implantaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

implantarei

implantarás

implantará

implantaremos

implantaredes

implantarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

implantaría

implantarías

implantaría

implantariamos

implantariades

implantarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

implante

implantes

implante

implantemos

implantedes

implanten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

implantase

implantases

implantase

implantasemos

implantasedes

implantasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

implantar

implantares

implantar

implantarmos

implantardes

implantaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

implanta

-

-

implantade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

implantar

implantares

implantar

implantarmos

implantardes

implantaren

Gerundio

implantando

Participio

implantado

implantada

implantados

implantadas