amantar

< manta
  1. v t Cubrir cunha manta ou algo semellante para gorecer do frío ou das malas condicións meteorolóxicas.Tm v pron. Ex: Amanta ben ese neno que acaba de espirrar, Amantouse porque tiña frío.

Sinónimos

Citas

  • Amanta ben ese neno que acaba de espirrar, Amantouse porque tiña frío.

Palabras vecinas

Verbo: amantar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amanto

amantas

amanta

amantamos

amantades

amantan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amantaba

amantabas

amantaba

amantabamos

amantabades

amantaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amantei

amantaches

amantou

amantamos

amantastes

amantaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amantara

amantaras

amantara

amantaramos

amantarades

amantaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amantarei

amantarás

amantará

amantaremos

amantaredes

amantarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amantaría

amantarías

amantaría

amantariamos

amantariades

amantarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amante

amantes

amante

amantemos

amantedes

amanten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amantase

amantases

amantase

amantasemos

amantasedes

amantasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amantar

amantares

amantar

amantarmos

amantardes

amantaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

amanta

-

-

amantade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amantar

amantares

amantar

amantarmos

amantardes

amantaren

Gerundio

amantando

Participio

amantado

amantada

amantados

amantadas