amainar

< lat mediānu
  1. v i Perder intensidade un fenómeno meteorolóxico.
  2. v i Perder algo forza ou intensidade.
  3. v i Baixar ou recoller en todo ou en parte as velas dun barco.

Citas

  • Amaionou o temporal e os mariñeiros puideron saír de pesca
  • Puido ir á praia en canto lle amainou a febre

Palabras vecinas

Verbo: amainar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amaino

amainas

amaina

amainamos

amainades

amainan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amainaba

amainabas

amainaba

amainabamos

amainabades

amainaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amainei

amainaches

amainou

amainamos

amainastes

amainaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amainara

amainaras

amainara

amainaramos

amainarades

amainaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amainarei

amainarás

amainará

amainaremos

amainaredes

amainarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amainaría

amainarías

amainaría

amainariamos

amainariades

amainarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amaine

amaines

amaine

amainemos

amainedes

amainen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amainase

amainases

amainase

amainasemos

amainasedes

amainasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amainar

amainares

amainar

amainarmos

amainardes

amainaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

amaina

-

-

amainade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amainar

amainares

amainar

amainarmos

amainardes

amainaren

Gerundio

amainando

Participio

amainado

amainada

amainados

amainadas