fulxir

< lat fulgēre ‘brillar’
  1. v i Brillar intensamente. Ex: Cos primeiros raios de sol fulxía a rosada nas follas.

Citas

  • Cos primeiros raios de sol fulxía a rosada nas follas.
Verbo: fulxir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulxo

fulxes

fulxe

fulximos

fulxides

fulxen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulxía

fulxías

fulxía

fulxiamos

fulxiades

fulxían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulxín

fulxiches

fulxiu

fulximos

fulxistes

fulxiron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulxira

fulxiras

fulxira

fulxiramos

fulxirades

fulxiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulxirei

fulxirás

fulxirá

fulxiremos

fulxiredes

fulxirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulxiría

fulxirías

fulxiría

fulxiriamos

fulxiriades

fulxirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulxa

fulxas

fulxa

fulxamos

fulxades

fulxan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulxise

fulxises

fulxise

fulxisemos

fulxisedes

fulxisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulxir

fulxires

fulxir

fulxirmos

fulxirdes

fulxiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

fulxe

-

-

fulxide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fulxir

fulxires

fulxir

fulxirmos

fulxirdes

fulxiren

Gerundio

fulxindo

Participio

fulxido

fulxida

fulxidos

fulxidas