exacerbar

< lat exacerbāre
  1. v t Causar grande enfado a alguén.
  2. v t Facer máis intenso un estado de ánimo ou un sentimento. Tm v pron.
  3. v t MED Agravar unha enfermidade.
  4. v pron Sentir un grande enfado. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Sinónimos

Citas

  • Aquel desprezo exacerbaba a súa tristura
  • Exacerbárono as súas insinuacións
  • Ó falar do pasado exacérbaselle a súa melancolía

Palabras vecinas

Verbo: exacerbar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

exacerbo

exacerbas

exacerba

exacerbamos

exacerbades

exacerban

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

exacerbaba

exacerbabas

exacerbaba

exacerbabamos

exacerbabades

exacerbaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

exacerbei

exacerbaches

exacerbou

exacerbamos

exacerbastes

exacerbaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

exacerbara

exacerbaras

exacerbara

exacerbaramos

exacerbarades

exacerbaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

exacerbarei

exacerbarás

exacerbará

exacerbaremos

exacerbaredes

exacerbarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

exacerbaría

exacerbarías

exacerbaría

exacerbariamos

exacerbariades

exacerbarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

exacerbe

exacerbes

exacerbe

exacerbemos

exacerbedes

exacerben

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

exacerbase

exacerbases

exacerbase

exacerbasemos

exacerbasedes

exacerbasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

exacerbar

exacerbares

exacerbar

exacerbarmos

exacerbardes

exacerbaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

exacerba

-

-

exacerbade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

exacerbar

exacerbares

exacerbar

exacerbarmos

exacerbardes

exacerbaren

Gerundio

exacerbando

Participio

exacerbado

exacerbada

exacerbados

exacerbadas