alento

< lat *alenĭtu por *alenĭtu
Pliral: alentos
  1. s m Acto de alentar ou respirar.
  2. s m Aire que sae dos pulmóns na expiración.
  3. s m Ánimo e valor para realizar unha acción.

Confrontaciones

Citas

  • Ó respirar con forza escoitamos o seu alento na distancia
  • O voso alento naquel intre tan difícil animoume moito
  • Quedou sen alento cando viu aquilo alí tirado

Frases hechas

  • Perder o alento. Quedar case sen poder respirar como resultado dun esforzo violento ou dunha forte emoci
  • Quedar sen alento. Quedar esgotado, sen folgos.
  • Tomar alento. Descansar antes de facer un traballo ou calquera actividade que implique esforzo.