errante

< lat errante

Pliral: errantes

adx Que vai dun lado a outro, sen unha dirección fixa, ou que cambia de situación. Ex: Levan unha vida errante.

Confrontaciones

nómade

Citas

Levan unha vida errante.

Palabras vecinas

erradicación erradicar erradío -día errante errar errata errático -ca

Equivalencias en otros idiomas

Español: errante
Portugués: errante
Inglés: wandering,nomadic
Francés: errance, nomade
Italiano: errante, nomade
Alemán: Wandern, nomadischen
Chino: 游荡，游牧

Otras fuentes

Diccionario de la Real Academia Gallega
Plataforma de teleformación de lengua gallega
Diccionario Estraviz
Lex.gal
Pronunciación en Forvo
Gaio
Portugués:
Diccionario Priberam
Inglés:
Cambridge
Castellano:
Diccionario de la Rae
Italiano:
Diccionario Garzanti

Traducir la entrada con Gaio