erradicar

< lat eradicāre
  1. v t Facer que algo desapareza definitivamente. Ex: As vacinas erradicaron moitas enfermidades infecciosas, A nova lexislación erradicou a violencia dos campos de fútbol.

Citas

  • As vacinas erradicaron moitas enfermidades infecciosas, A nova lexislación erradicou a violencia dos campos de fútbol.
Verbo: erradicar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

erradico

erradicas

erradica

erradicamos

erradicades

erradican

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

erradicaba

erradicabas

erradicaba

erradicabamos

erradicabades

erradicaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

erradiquei

erradicaches

erradicou

erradicamos

erradicastes

erradicaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

erradicara

erradicaras

erradicara

erradicaramos

erradicarades

erradicaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

erradicarei

erradicarás

erradicará

erradicaremos

erradicaredes

erradicarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

erradicaría

erradicarías

erradicaría

erradicariamos

erradicariades

erradicarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

erradique

erradiques

erradique

erradiquemos

erradiquedes

erradiquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

erradicase

erradicases

erradicase

erradicasemos

erradicasedes

erradicasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

erradicar

erradicares

erradicar

erradicarmos

erradicardes

erradicaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

erradica

-

-

erradicade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

erradicar

erradicares

erradicar

erradicarmos

erradicardes

erradicaren

Gerundio

erradicando

Participio

erradicado

erradicada

erradicados

erradicadas