aledar

< ledo
  1. v t Producir ledicia.
  2. v pron Sentir ledicia ante algunha circunstancia.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • Aledaron o banquete con moitas cancións tradicionais galegas
  • Aledeime moito polo nacemento da túa filla Aldara
Verbo: aledar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aledo

aledas

aleda

aledamos

aledades

aledan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aledaba

aledabas

aledaba

aledabamos

aledabades

aledaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aledei

aledaches

aledou

aledamos

aledastes

aledaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aledara

aledaras

aledara

aledaramos

aledarades

aledaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aledarei

aledarás

aledará

aledaremos

aledaredes

aledarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aledaría

aledarías

aledaría

aledariamos

aledariades

aledarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alede

aledes

alede

aledemos

alededes

aleden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aledase

aledases

aledase

aledasemos

aledasedes

aledasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aledar

aledares

aledar

aledarmos

aledardes

aledaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aleda

-

-

aledade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aledar

aledares

aledar

aledarmos

aledardes

aledaren

Gerundio

aledando

Participio

aledado

aledada

aledados

aledadas