enfebrecer

< febre
  1. v t Causar febre.
  2. v i Pasar a ter febre.

Palabras vecinas

Verbo: enfebrecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfebrezo

enfebreces

enfebrece

enfebrecemos

enfebrecedes

enfebrecen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfebrecía

enfebrecías

enfebrecía

enfebreciamos

enfebreciades

enfebrecían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfebrecín

enfebreciches

enfebreceu

enfebrecemos

enfebrecestes

enfebreceron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfebrecera

enfebreceras

enfebrecera

enfebreceramos

enfebrecerades

enfebreceran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfebrecerei

enfebrecerás

enfebrecerá

enfebreceremos

enfebreceredes

enfebrecerán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfebrecería

enfebrecerías

enfebrecería

enfebreceriamos

enfebreceriades

enfebrecerían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfebreza

enfebrezas

enfebreza

enfebrezamos

enfebrezades

enfebrezan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfebrecese

enfebreceses

enfebrecese

enfebrecesemos

enfebrecesedes

enfebrecesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfebrecer

enfebreceres

enfebrecer

enfebrecermos

enfebrecerdes

enfebreceren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

enfebrece

-

-

enfebrecede

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfebrecer

enfebreceres

enfebrecer

enfebrecermos

enfebrecerdes

enfebreceren

Gerundio

enfebrecendo

Participio

enfebrecido

enfebrecida

enfebrecidos

enfebrecidas