doncel

< cat donzell lat v *dominicĕllu, dim de domĭnu ‘señor’
Pliral: donceis
  1. s m Mozo que conserva a súa virxindade.
  2. s m Paxe que estaba ao servizo do rei ou dun señor feudal antes de ser armado cabaleiro, durante a Idade Media.

Palabras vecinas