difracción

< lat diffractus ‘roto’, p p de diffringĕre ‘romper’
Pliral: difraccións
  1. s f FÍS Fenómeno que consiste na desviación da propagación rectilínea dunha onda ao encontrarse con obstáculos e orificios e que no caso da luz, limita o poder de resolución dos instrumentos ópticos.