desusar

< des- + usar
  1. v t Deixar de utilizar unha cousa.
  2. v pron Caer algo en desuso.

Antónimos

Verbo: desusar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desuso

desusas

desusa

desusamos

desusades

desusan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desusaba

desusabas

desusaba

desusabamos

desusabades

desusaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desusei

desusaches

desusou

desusamos

desusastes

desusaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desusara

desusaras

desusara

desusaramos

desusarades

desusaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desusarei

desusarás

desusará

desusaremos

desusaredes

desusarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desusaría

desusarías

desusaría

desusariamos

desusariades

desusarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desuse

desuses

desuse

desusemos

desusedes

desusen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desusase

desusases

desusase

desusasemos

desusasedes

desusasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desusar

desusares

desusar

desusarmos

desusardes

desusaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desusa

-

-

desusade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desusar

desusares

desusar

desusarmos

desusardes

desusaren

Gerundio

desusando

Participio

desusado

desusada

desusados

desusadas