desavir

< des- + avir
  1. v t Enfrontar a dúas persoas pola falta de acordo.
  2. v pron Poñerse en desacordo dúas ou máis persoas.

Sinónimos

Citas

  • A parella desaveuse pola interferencia dos familiares
  • As distintas opinións desaviñeron os veciños

Palabras vecinas

Verbo: desavir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaveño

desavés

desavén

desavimos

desavides/desavindes

desaveñen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaviña

desaviñas

desaviña

desaviñamos

desaviñades

desaviñan

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desavín

desaviñeches

desaveu

desaviñemos

desaviñestes

desaviñeron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaviñera

desaviñeras

desaviñera

desaviñeramos

desaviñerades

desaviñeran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desavirei

desavirás

desavirá

desaviremos

desaviredes

desavirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaviría

desavirías

desaviría

desaviriamos

desaviriades

desavirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaveña

desaveñas

desaveña

desaveñamos

desaveñades

desaveñan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaviñese

desaviñeses

desaviñese

desaviñesemos

desaviñesedes

desaviñesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaviñer

desaviñeres

desaviñer

desaviñermos

desaviñerdes

desaviñeren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desavén

-

-

desavide

ou

desavinde

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desavir

desavires

desavir

desavirmos

desavirdes

desaviren

Gerundio

desavindo

Participio

desavido/desavindo

desavida/desavinda

desavidos/desavindos

desavidas/desavindas