desabrigar

< des- + abrigar
  1. v t Quitar a alguén a roupa que o abriga.
  2. v pron Sacar a roupa coa que se está abrigado.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • Desabrigou o neno porque tiña calor
  • Ó entrar na casa desabrigouse un pouco, De noite desabrigouse e colleu catarro
Verbo: desabrigar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabrigo

desabrigas

desabriga

desabrigamos

desabrigades

desabrigan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabrigaba

desabrigabas

desabrigaba

desabrigabamos

desabrigabades

desabrigaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabriguei

desabrigaches

desabrigou

desabrigamos

desabrigastes

desabrigaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabrigara

desabrigaras

desabrigara

desabrigaramos

desabrigarades

desabrigaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabrigarei

desabrigarás

desabrigará

desabrigaremos

desabrigaredes

desabrigarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabrigaría

desabrigarías

desabrigaría

desabrigariamos

desabrigariades

desabrigarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabrigue

desabrigues

desabrigue

desabriguemos

desabriguedes

desabriguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabrigase

desabrigases

desabrigase

desabrigasemos

desabrigasedes

desabrigasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabrigar

desabrigares

desabrigar

desabrigarmos

desabrigardes

desabrigaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desabriga

-

-

desabrigade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desabrigar

desabrigares

desabrigar

desabrigarmos

desabrigardes

desabrigaren

Gerundio

desabrigando

Participio

desabrigado

desabrigada

desabrigados

desabrigadas