deitar

< lat dejectāre
  1. v t Pór a alguén tombado nunha cama ou noutra superficie para que durma ou descanse.
  2. v t Facer caer.
  3. v t Botar unha cousa fóra o que contén.
  4. v t Pór unha galiña a chocar ovos.
  5. v pron Pórse en posición horizontal sobre unha superficie, principalmente para descansar ou durmir.
  6. v pron Manter unha parella relacións sexuais.

Citas

  • A miña avoa deitou unha galiña nova con dez ovos e non sacou ningún
  • A protagonista desa película deitouse co asasino do seu marido
  • Aproveitaban a auga que deitaba a mina para lavar, A ola deitou todo o caldo porque tiña unha fenda, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor intransitivo, Hai que lle botar sebo ao barril porque deita
  • Co vento que fixo esta semana deitouse o centeo todo
  • Deitámonos todos os días cerca da unha da mañá
  • Deitaron o armario para poder pasalo pola porta
  • Deitouse un pouco antes de comer a ver se lle pasaba a dor de cabeza, Deitouse enriba da herba para tomar o sol
  • Nunca consigo deitar os nenos antes das doce
  • O ladrón chocou contra min e deitoume no chan
  • O vento deitou o millo das leiras
  • Picou as vinchocas das mans para que deitasen toda a auga que contiñan, A ferida cerroulle mal e déitalle moito pus
  • Sempre deito o meu bebé nese sofá despois de comer, Deitouno no chan porque estaba mareado

Frases hechas

  • Ben deitamos de. Gracias a.
  • Ben deitarse que. Menos mal que, bo era que.
  • Deitarse co(n) sol. Irse para a cama cando a
  • Deitarse coas pitas. Meterse na cama moi cedo, cando comeza a escurecer. Ex: Non podemos visitar os nosos t
  • Deitarse libre e acordar preso. Indica sorpresa desagradable.
  • Deitarse o pan. Tumbarse os cereais.
  • Deitarse vestido. Apl

Palabras vecinas

Verbo: deitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deito

deitas

deita

deitamos

deitades

deitan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deitaba

deitabas

deitaba

deitabamos

deitabades

deitaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deitei

deitaches

deitou

deitamos

deitastes

deitaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deitara

deitaras

deitara

deitaramos

deitarades

deitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deitarei

deitarás

deitará

deitaremos

deitaredes

deitarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deitaría

deitarías

deitaría

deitariamos

deitariades

deitarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deite

deites

deite

deitemos

deitedes

deiten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deitase

deitases

deitase

deitasemos

deitasedes

deitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deitar

deitares

deitar

deitarmos

deitardes

deitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

deita

-

-

deitade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deitar

deitares

deitar

deitarmos

deitardes

deitaren

Gerundio

deitando

Participio

deitado

deitada

deitados

deitadas