tirar

  1. v t Botar con forza algo ou a alguén cara a un lugar ou unha persoa.
  2. v t Deixar caer algo da man.
  3. v t Facer que algo ou alguén deixe de estar con que estaba, onde estaba ou con quen estaba.
  4. v t Facer desaparecer unha cousa ou quitala de onde estaba.
  5. v t Quitar algo a alguén en contra da súa vontade.
  6. v t Realizar o requirido para conseguir aquilo que se expresa.
  7. v t Conseguir algo.
  8. v t Reproducir unha cantidade de exemplares.
  9. v t Tratar como excepción.
  10. v t Desprenderse de algo que xa non serve ou non se precisa.
  11. v t Facer que algo caia ao chan.
  12. v t Desprazar a pelota dunha certa maneira.
  13. v t Disparar unha arma. Tm abs.
  14. v t Xogar unha carta, un dado ou unha ficha. Tm abs.
  15. v i Puxar de algo cara a si.
  16. v i Producir un sentimento de atracción algo ou alguén.
  17. v i Tomar un determinado camiño.
  18. v i
    1. Seguir funcionando a pesar das complicacións.
    2. Seguir vivindo a pesar das dificultades.
  19. v i Ter unha boa circulación de aire para avivar o lume.
  20. v i Parecerse a alguén. Tm v pron.
  21. v pron Marchar alguén do lugar onde estaba situado.
  22. v pron Deixarse caer a un sitio.
  23. v pron Colocarse en posición horizontal.

Sinónimos

Citas

  • A cheminea nova tira moi mal
  • A policía tirou un tiro ao ar, OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Tirou a dar
  • A ver se lle tira o negocio ata que se xubile, Este ordenador xa non tira
  • Ao chegar ao cruzamento tira á dereita
  • As vacas tiraban do carro
  • El quería tirar o carné de conducir
  • Este rapaz tira a seu avó
  • Non está moi ben pero vai tirando
  • Non me tira nada ir a esa festa
  • Non tirou beneficios dese negocio
  • O ladrón tiroulle os cartos e o reloxo
  • O vento tirou as tellas do tellado, OBS: Tamén se emprega seguido da preposición con, Tirou con ela da bicicleta
  • Teño que tirar esta mancha da camisa
  • Teño que tirar este xersei porque está rachado
  • Tira un paquete de arroz do estante
  • Tirábanlles caramelos aos nenos
  • Tirándote a ti, o resto dos mozos son moi altos
  • Tiraron só cen exemplares da revista
  • Tirou a arma e levantou os brazos
  • Tirou o ás, OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Tirei mal
  • Tirou o penalti
  • Tirouse á piscina con coidado
  • Tirouse da cama e foi correndo ao baño
  • Tirouse na herba e durmiu un pouco

Frases hechas

  • Tirar da boca. Adiantarse a dicir algo antes ca outra persoa.
  • Tirar da/pola lingua. Facer que algu
  • Tirar unha foto/retrato. Fotografar algo ou a algu

Palabras vecinas

Verbo: tirar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tiro

tiras

tira

tiramos

tirades

tiran

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tiraba

tirabas

tiraba

tirabamos

tirabades

tiraban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tirei

tiraches

tirou

tiramos

tirastes

tiraron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tirara

tiraras

tirara

tiraramos

tirarades

tiraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tirarei

tirarás

tirará

tiraremos

tiraredes

tirarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tiraría

tirarías

tiraría

tirariamos

tirariades

tirarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tire

tires

tire

tiremos

tiredes

tiren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tirase

tirases

tirase

tirasemos

tirasedes

tirasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tirar

tirares

tirar

tirarmos

tirardes

tiraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tira

-

-

tirade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tirar

tirares

tirar

tirarmos

tirardes

tiraren

Gerundio

tirando

Participio

tirado

tirada

tirados

tiradas