decepcionar

< decepción
  1. v t Causar unha decepción a alguén.
  2. v pron Sentir unha decepción por algo ou por alguén.

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • Decepcionou os seus pais ao non aprobar o curso
  • Decepcionouse cando a viu con outro

Palabras vecinas

Verbo: decepcionar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decepciono

decepcionas

decepciona

decepcionamos

decepcionades

decepcionan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decepcionaba

decepcionabas

decepcionaba

decepcionabamos

decepcionabades

decepcionaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decepcionei

decepcionaches

decepcionou

decepcionamos

decepcionastes

decepcionaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decepcionara

decepcionaras

decepcionara

decepcionaramos

decepcionarades

decepcionaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decepcionarei

decepcionarás

decepcionará

decepcionaremos

decepcionaredes

decepcionarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decepcionaría

decepcionarías

decepcionaría

decepcionariamos

decepcionariades

decepcionarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decepcione

decepciones

decepcione

decepcionemos

decepcionedes

decepcionen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decepcionase

decepcionases

decepcionase

decepcionasemos

decepcionasedes

decepcionasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decepcionar

decepcionares

decepcionar

decepcionarmos

decepcionardes

decepcionaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

decepciona

-

-

decepcionade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

decepcionar

decepcionares

decepcionar

decepcionarmos

decepcionardes

decepcionaren

Gerundio

decepcionando

Participio

decepcionado

decepcionada

decepcionados

decepcionadas