cotelear

< cotelo
  1. v i Dar cabezadas a causa do sono.
  2. v t Dar golpes cos cotelos dos dedos.

Citas

  • Avisei de que ía para a cama e ti quedaches coteleando
  • Coteleoulle a cabeza porque se portara mal

Palabras vecinas

Verbo: cotelear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coteleo

coteleas

cotelea

coteleamos

coteleades

cotelean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coteleaba

coteleabas

coteleaba

coteleabamos

coteleabades

coteleaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coteleei

coteleaches

coteleou

coteleamos

coteleastes

cotelearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coteleara

cotelearas

coteleara

cotelearamos

cotelearades

cotelearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotelearei

cotelearás

coteleará

cotelearemos

cotelearedes

cotelearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotelearía

cotelearías

cotelearía

coteleariamos

coteleariades

cotelearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotelee

cotelees

cotelee

coteleemos

coteleedes

coteleen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotelease

coteleases

cotelease

coteleasemos

coteleasedes

coteleasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotelear

coteleares

cotelear

cotelearmos

coteleardes

cotelearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

cotelea

-

-

coteleade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cotelear

coteleares

cotelear

cotelearmos

coteleardes

cotelearen

Gerundio

coteleando

Participio

coteleado

coteleada

coteleados

coteleadas