conxunguir

Escuchar

< lat coniungĕre ‘unir’

v t Unir dúas ou máis cousas ou persoas. Tm v pron.
v t Unir dúas persoas en matrimonio. Tm v pron.

Citas

Criámonos xuntos e conxunguimos a nosa forma de ser
Ela non é moi relixiosa, pero el quere que o sacramento os conxunga
Pronto celebrarán que hai corenta anos que se conxunguiron
Todas as novelas da triloxía conxónguense para crear un espacio mítico nun tempo anacrónico

Palabras vecinas

conxuíz conxunción conxuncional conxunguir conxunta conxuntar conxuntiva

Verbo: conxunguir

Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxungo

conxongues

conxongue

conxunguimos

conxunguides

conxonguen

Pretérito imperfecto

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxunguía

conxunguías

conxunguía

conxunguiamos

conxunguiades

conxunguían

Pretérito perfecto

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxunguín

conxunguiches

conxunguiu

conxunguimos

conxunguistes

conxunguiron

Pretérito pluscuamperfecto

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxunguira

conxunguiras

conxunguira

conxunguiramos

conxunguirades

conxunguiran

Futuro

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxunguirei

conxunguirás

conxunguirá

conxunguiremos

conxunguiredes

conxunguirán

Condicional

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxunguiría

conxunguirías

conxunguiría

conxunguiriamos

conxunguiriades

conxunguirían

Subjuntivo

Presente

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxunga

conxungas

conxunga

conxungamos

conxungades

conxungan

Imperfecto

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxunguise

conxunguises

conxunguise

conxunguisemos

conxunguisedes

conxunguisen

Futuro

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxunguir

conxunguires

conxunguir

conxunguirmos

conxunguirdes

conxunguiren

Imperativo

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxungue

conxunguide

Formas nominales

Infinitivo conjugado

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxunguir

conxunguires

conxunguir

conxunguirmos

conxunguirdes

conxunguiren

Gerundio

conxunguindo

Participio

conxunguido

conxunguida

conxunguidos

conxunguidas