constar

< lat constāre
  1. v i Saber algunha cousa con certeza.
  2. v i Estar alguén ou algo rexistrado, inscrito ou mencionado nalgún lugar.

Sinónimos

Citas

  • A auga consta de dous átomos de hidróxeno e un de osíxeno
  • Non me consta que trouxeses o libro do que falas
  • Non puido votar porque non constaba no censo
Verbo: constar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consto

constas

consta

constamos

constades

constan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

constaba

constabas

constaba

constabamos

constabades

constaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

constei

constaches

constou

constamos

constastes

constaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

constara

constaras

constara

constaramos

constarades

constaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

constarei

constarás

constará

constaremos

constaredes

constarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

constaría

constarías

constaría

constariamos

constariades

constarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conste

constes

conste

constemos

constedes

consten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

constase

constases

constase

constasemos

constasedes

constasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

constar

constares

constar

constarmos

constardes

constaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

consta

-

-

constade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

constar

constares

constar

constarmos

constardes

constaren

Gerundio

constando

Participio

constado

constada

constados

constadas