conmover

< lat commovēre
  1. v t Causar algo a algúen un sentimento de compaixón.
  2. v t Mover ou facer tremer algunha cousa que estaba afianzada.
  3. v pron Experimentar un sentimento de emoción.

Citas

  • A morte do seu pai conmoveunos moito
  • Conmoveuse ante as súplicas do rapaz e deulle unha esmola
  • O furacán conmoveu unha ampla zona do sueste do país, As novas tecnoloxías conmoveron os modos tradicionais de comunicación
  • Pediulle que lle quitase o castigo e conseguiu conmovela, Conmoveuno que a filla comezase a andar

Palabras vecinas

Verbo: conmover
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmovo

conmoves

conmove

conmovemos

conmovedes

conmoven

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmovía

conmovías

conmovía

conmoviamos

conmoviades

conmovían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmovín

conmoviches

conmoveu

conmovemos

conmovestes

conmoveron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmovera

conmoveras

conmovera

conmoveramos

conmoverades

conmoveran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmoverei

conmoverás

conmoverá

conmoveremos

conmoveredes

conmoverán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmovería

conmoverías

conmovería

conmoveriamos

conmoveriades

conmoverían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmova

conmovas

conmova

conmovamos

conmovades

conmovan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmovese

conmoveses

conmovese

conmovesemos

conmovesedes

conmovesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmover

conmoveres

conmover

conmovermos

conmoverdes

conmoveren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

conmove

-

-

conmovede

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmover

conmoveres

conmover

conmovermos

conmoverdes

conmoveren

Gerundio

conmovendo

Participio

conmovido

conmovida

conmovidos

conmovidas