conmocionar

< conmoción
  1. v t Causar conmoción. Ex: O choque que sufriron os dous xogadores conmocionou a perna dun deles e o xeonllo do outro, O peche da fábrica conmocionouno.

Citas

  • O choque que sufriron os dous xogadores conmocionou a perna dun deles e o xeonllo do outro, O peche da fábrica conmocionouno.
Verbo: conmocionar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmociono

conmocionas

conmociona

conmocionamos

conmocionades

conmocionan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmocionaba

conmocionabas

conmocionaba

conmocionabamos

conmocionabades

conmocionaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmocionei

conmocionaches

conmocionou

conmocionamos

conmocionastes

conmocionaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmocionara

conmocionaras

conmocionara

conmocionaramos

conmocionarades

conmocionaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmocionarei

conmocionarás

conmocionará

conmocionaremos

conmocionaredes

conmocionarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmocionaría

conmocionarías

conmocionaría

conmocionariamos

conmocionariades

conmocionarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmocione

conmociones

conmocione

conmocionemos

conmocionedes

conmocionen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmocionase

conmocionases

conmocionase

conmocionasemos

conmocionasedes

conmocionasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmocionar

conmocionares

conmocionar

conmocionarmos

conmocionardes

conmocionaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

conmociona

-

-

conmocionade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conmocionar

conmocionares

conmocionar

conmocionarmos

conmocionardes

conmocionaren

Gerundio

conmocionando

Participio

conmocionado

conmocionada

conmocionados

conmocionadas