condecorar

< lat condecorāre ‘honrar’
  1. v t Conceder ou impor a alguén unha condecoración. Ex: Condecoráronos pola valentía amosada no campo militar.

Citas

  • Condecoráronos pola valentía amosada no campo militar.
Verbo: condecorar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

condecoro

condecoras

condecora

condecoramos

condecorades

condecoran

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

condecoraba

condecorabas

condecoraba

condecorabamos

condecorabades

condecoraban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

condecorei

condecoraches

condecorou

condecoramos

condecorastes

condecoraron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

condecorara

condecoraras

condecorara

condecoraramos

condecorarades

condecoraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

condecorarei

condecorarás

condecorará

condecoraremos

condecoraredes

condecorarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

condecoraría

condecorarías

condecoraría

condecorariamos

condecorariades

condecorarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

condecore

condecores

condecore

condecoremos

condecoredes

condecoren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

condecorase

condecorases

condecorase

condecorasemos

condecorasedes

condecorasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

condecorar

condecorares

condecorar

condecorarmos

condecorardes

condecoraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

condecora

-

-

condecorade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

condecorar

condecorares

condecorar

condecorarmos

condecorardes

condecoraren

Gerundio

condecorando

Participio

condecorado

condecorada

condecorados

condecoradas