concluínte

< lat conclūdente, p pres de concludĕre
Pliral: concluíntes
  1. adx Que conclúe.
  2. adx Que proba a conclusión definitiva dun asunto á que se quere chegar.

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • Achegaron probas concluíntes sobre o caso que estaban a tratar
  • Na sesión concluínte analizaron o resultado das xornadas

Palabras vecinas