concitar

< lat concitāre
  1. v t Provocar algo ou alguén unha actitude ou sentimento. Ex: O seu comportamento concitou a agresividade coa que o trataron, Ó pouco tempo xa concitara o odio dos seus colegas Ex: As súas conferencias sempre concitaron un público masivo

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • As súas conferencias sempre concitaron un público masivo
  • O seu comportamento concitou a agresividade coa que o trataron, Ao pouco tempo xa concitara o odio dos seus colegas
Verbo: concitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concito

concitas

concita

concitamos

concitades

concitan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concitaba

concitabas

concitaba

concitabamos

concitabades

concitaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concitei

concitaches

concitou

concitamos

concitastes

concitaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concitara

concitaras

concitara

concitaramos

concitarades

concitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concitarei

concitarás

concitará

concitaremos

concitaredes

concitarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concitaría

concitarías

concitaría

concitariamos

concitariades

concitarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concite

concites

concite

concitemos

concitedes

conciten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concitase

concitases

concitase

concitasemos

concitasedes

concitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concitar

concitares

concitar

concitarmos

concitardes

concitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

concita

-

-

concitade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

concitar

concitares

concitar

concitarmos

concitardes

concitaren

Gerundio

concitando

Participio

concitado

concitada

concitados

concitadas