concertino

< ital concertino, de concerto ‘concerto’
Pliral: concertinos
  1. s m Parte dunha orquestra formada por un pequeno grupo de solistas, na maioría dos casos dous violíns, un violoncello e un continuo.
  2. s iolinista solista principal dunha orquestra que dá o ton para que o resto da orquestra afine os instrumentos.
  3. s Músico solista principal dun grupo de instrumentos dunha orquestra ou banda.

Palabras vecinas