clarín

< claro
Pliral: claríns
  1. MÚS
    1. s m Instrumento aerófono de metal, de perforación cónica, sen buracos nin pistóns, máis pequeno ca a trompeta.
    2. s Persoa que toca ese instrumento.
  2. s m MÚS Rexistro do órgano que soa unha oitava superior ao da trompeta.
  3. s m MÚS Trompeta medieval de madeira aguda, recta ou lixeiramente curvada que consta de sete buracos.

Palabras vecinas