chocar

< lat v *cloccare, no canto de *clociāre, do verbo glocīre ‘cacarexar’
  1. v t BIOL Proporcionar certos vertebrados calor corporal aos seus ovos para que estes completen o seu desenvolvemento e dean lugar a novos individuos.
  2. v t fig e fam Manifestarse ou comezar a sentir os primeiros síntomas dunha enfermidade.
  3. v i Poñerse choca unha ave, especialmente a galiña.

Sinónimos

Citas

  • A fogueira chocou toda a tarde ata que prendeu lume
  • A merla chocou tres ovos
  • Chocaron dúas galiñas case ao mesmo tempo
  • O rapaz chocou a enfermidade durante catro días
Verbo: chocar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

choco

chocas

choca

chocamos

chocades

chocan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chocaba

chocabas

chocaba

chocabamos

chocabades

chocaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

choquei

chocaches

chocou

chocamos

chocastes

chocaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chocara

chocaras

chocara

chocaramos

chocarades

chocaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chocarei

chocarás

chocará

chocaremos

chocaredes

chocarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chocaría

chocarías

chocaría

chocariamos

chocariades

chocarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

choque

choques

choque

choquemos

choquedes

choquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chocase

chocases

chocase

chocasemos

chocasedes

chocasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chocar

chocares

chocar

chocarmos

chocardes

chocaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

choca

-

-

chocade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chocar

chocares

chocar

chocarmos

chocardes

chocaren

Gerundio

chocando

Participio

chocado/choco

chocada/choca

chocados/chocos

chocadas/chocas