adestrar

< destro ‘dereito’
  1. v t Formar a algunha persoa ou animal co fin de aprender ou mellorar nunha técnica ou comportamento.
  2. v pron Practicar as destrezas técnicas propias de cada especialidade deportiva.

Confrontaciones

Citas

  • Adestraron a cinco novos cans para a caza
  • as Olimpiadas
  • Durante catro anos adestreime para
  • O meu avó adestra a todos os cans de caza da veciñanza
  • O sarxento está a adestrar aos quintos

Formas incorrectas

entrenar

Palabras vecinas

Verbo: adestrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adestro

adestras

adestra

adestramos

adestrades

adestran

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adestraba

adestrabas

adestraba

adestrabamos

adestrabades

adestraban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adestrei

adestraches

adestrou

adestramos

adestrastes

adestraron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adestrara

adestraras

adestrara

adestraramos

adestrarades

adestraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adestrarei

adestrarás

adestrará

adestraremos

adestraredes

adestrarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adestraría

adestrarías

adestraría

adestrariamos

adestrariades

adestrarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adestre

adestres

adestre

adestremos

adestredes

adestren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adestrase

adestrases

adestrase

adestrasemos

adestrasedes

adestrasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adestrar

adestrares

adestrar

adestrarmos

adestrardes

adestraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

adestra

-

-

adestrade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adestrar

adestrares

adestrar

adestrarmos

adestrardes

adestraren

Gerundio

adestrando

Participio

adestrado

adestrada

adestrados

adestradas