aderezar

< a- + derezar lat directu dirigere ‘dirixir’
  1. v t Dar sabor a unha comida por medio do sal e doutros condimentos.
  2. v t Cubrir de adornos ou aderezos. Tm v pron.

Citas

  • Aderezaron a casa con mobles vellos restaurados
  • Aderezou toda a casa porque lle viñan os curmáns de Asturias
  • Antes de saír da casa aderezouse todo para ir á casa dos seus futuros sogros
  • Non hai quen aderece as comidas como a miña avoa
  • O cabrito hai que aderezalo con sal, cebola e allo antes de metelo no forno
Verbo: aderezar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aderezo

aderezas

adereza

aderezamos

aderezades

aderezan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aderezaba

aderezabas

aderezaba

aderezabamos

aderezabades

aderezaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aderecei

aderezaches

aderezou

aderezamos

aderezastes

aderezaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aderezara

aderezaras

aderezara

aderezaramos

aderezarades

aderezaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aderezarei

aderezarás

aderezará

aderezaremos

aderezaredes

aderezarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aderezaría

aderezarías

aderezaría

aderezariamos

aderezariades

aderezarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aderece

adereces

aderece

aderecemos

aderecedes

aderecen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aderezase

aderezases

aderezase

aderezasemos

aderezasedes

aderezasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aderezar

aderezares

aderezar

aderezarmos

aderezardes

aderezaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

adereza

-

-

aderezade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aderezar

aderezares

aderezar

aderezarmos

aderezardes

aderezaren

Gerundio

aderezando

Participio

aderezado

aderezada

aderezados

aderezadas