censar

< censo
  1. v t Facer o censo ou o empadroamento das persoas ou propiedades dun lugar.
  2. v pron Rexistrarse no censo.

Confrontaciones

Citas

  • Censáronse noutro concello para pagar menos impostos
  • Censou o seu fillo para que puidese votar
Verbo: censar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

censo

censas

censa

censamos

censades

censan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

censaba

censabas

censaba

censabamos

censabades

censaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

censei

censaches

censou

censamos

censastes

censaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

censara

censaras

censara

censaramos

censarades

censaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

censarei

censarás

censará

censaremos

censaredes

censarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

censaría

censarías

censaría

censariamos

censariades

censarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cense

censes

cense

censemos

censedes

censen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

censase

censases

censase

censasemos

censasedes

censasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

censar

censares

censar

censarmos

censardes

censaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

censa

-

-

censade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

censar

censares

censar

censarmos

censardes

censaren

Gerundio

censando

Participio

censado

censada

censados

censadas