cenar

< lat v *accināre
  1. v i acenar. Ex: Cenoulles cunha man para que se sentasen onda el, Cenaba coa cabeza porque non lle gustaba o que estaba vendo.

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • Cenoulles cunha man para que se sentasen onda el, Cenaba coa cabeza porque non lle gustaba o que estaba vendo.

Palabras vecinas

Verbo: cenar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ceno

cenas

cena

cenamos

cenades

cenan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cenaba

cenabas

cenaba

cenabamos

cenabades

cenaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cenei

cenaches

cenou

cenamos

cenastes

cenaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cenara

cenaras

cenara

cenaramos

cenarades

cenaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cenarei

cenarás

cenará

cenaremos

cenaredes

cenarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cenaría

cenarías

cenaría

cenariamos

cenariades

cenarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cene

cenes

cene

cenemos

cenedes

cenen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cenase

cenases

cenase

cenasemos

cenasedes

cenasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cenar

cenares

cenar

cenarmos

cenardes

cenaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

cena

-

-

cenade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cenar

cenares

cenar

cenarmos

cenardes

cenaren

Gerundio

cenando

Participio

cenado

cenada

cenados

cenadas