acenar

< lat v *cĭnnāre
  1. v i Facer movementos ou xestos coa cabeza, coas mans ou calquera outra parte do corpo, intentando chamar a atención dunha persoa. Ex: Acenou coa cabeza e os asistentes á reunión saíron da sala de xuntas.

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • Acenou coa cabeza e os asistentes á reunión saíron da sala de xuntas.
Verbo: acenar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aceno

acenas

acena

acenamos

acenades

acenan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acenaba

acenabas

acenaba

acenabamos

acenabades

acenaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acenei

acenaches

acenou

acenamos

acenastes

acenaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acenara

acenaras

acenara

acenaramos

acenarades

acenaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acenarei

acenarás

acenará

acenaremos

acenaredes

acenarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acenaría

acenarías

acenaría

acenariamos

acenariades

acenarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acene

acenes

acene

acenemos

acenedes

acenen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acenase

acenases

acenase

acenasemos

acenasedes

acenasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acenar

acenares

acenar

acenarmos

acenardes

acenaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

acena

-

-

acenade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acenar

acenares

acenar

acenarmos

acenardes

acenaren

Gerundio

acenando

Participio

acenado

acenada

acenados

acenadas