mandar

< lat mandāre
  1. v t Expresar a alguén con autoridade o desexo de que se faga algo.
  2. v t Enviar desde un lugar a outro unha persoa ou unha cousa.
  3. v t Lanzar algo con forza e decisión.
  4. v t Ofrecer un prezo por algo.
  5. v i Exercer autoridade sobre algo ou alguén.

Confrontaciones

Citas

  • Mandaremos os libros por correo
  • Mandeille mil euros polo becerro e non mo vendeu
  • Mandoulle o diccionario á cara
  • Mandoume saír do cuarto
  • Non fai máis que mandar
  • O avó mandoulle a casa a meu irmán
  • O piloto mandou na carreira de principio a fin
  • Seu pai mandou un grupo de guerrilleiros, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Ela é a que manda

Frases hechas

  • Manda Baiona. Expresa que nunha casa manda a muller.
  • Manda carallo na Habana! Expresa estra
  • Mandar calor. Dar gusto, ser agradable.
  • Mandar os machos nos arrieiros. Inverterse as xerarqu
  • ¡Manda carallo!/¡
  • ¡Manda forza! Expresa sorpresa e admiraci

Refranes

  • Cando teñas o mando e o pau, non fagas o que se che veña á mau.
  • Cando tiveres o mando e o pau, non fagas o que che veña á mau.
  • Eu mando ao meu gato e o meu gato manda ao seu rabo.
  • Manda e faino e quitaraste de coidado.
  • Mando eu ao meu mozo e o meu mozo manda a outro.
  • Non sabe mandar quen non foi mandado.
  • O que está afeito a mandar, non se afai ben a servir.
  • O rei, cando roga, manda.
  • Por abaixo anda quen o manda.
  • Quen manda, non roga.
  • Se mandas e non coi das, verás que pelo botas.
Verbo: mandar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mando

mandas

manda

mandamos

mandades

mandan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mandaba

mandabas

mandaba

mandabamos

mandabades

mandaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mandei

mandaches

mandou

mandamos

mandastes

mandaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mandara

mandaras

mandara

mandaramos

mandarades

mandaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mandarei

mandarás

mandará

mandaremos

mandaredes

mandarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mandaría

mandarías

mandaría

mandariamos

mandariades

mandarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mande

mandes

mande

mandemos

mandedes

manden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mandase

mandases

mandase

mandasemos

mandasedes

mandasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mandar

mandares

mandar

mandarmos

mandardes

mandaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

manda

-

-

mandade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

mandar

mandares

mandar

mandarmos

mandardes

mandaren

Gerundio

mandando

Participio

mandado

mandada

mandados

mandadas