caridade

< lat caritāte ‘amor, cariño’
Pliral: caridades
  1. s f RELIX Amor desinteresado que non busca o ben propio, senón a entrega aos demais.
  2. s f Ben, diñeiro ou axuda que se dá a unha persoa necesitada.
  3. caridade romana Iconografía que representa unha moza aleitando un vello.
  4. filla da caridade RELIX Membro dunha congregación relixiosa feminina dedicada á asistencia dos pobres e ao ensino. Foi fundada en Francia (1633) por san Vicente de Paúl e Louise de Marillac.

Sinónimos

Citas

  • Aínda hoxe moita xente vive da caridade
  • ¡Unha caridade, por favor!

Refranes

  • A caridade ben entendida comenza por un mesmo.
  • A caridade e o amor non queren tambor: caladiños viven mellar.
  • A caridade non quere nada de vaidade.

Palabras vecinas