caracol

< lat cochlĕola, dim de cochlĕa ‘cuncha’
Pliral: caracois
  1. s m
    1. ANIMAL Molusco gasterópodo terrestre e pulmonado que presenta unha cuncha protectora e univalva en espiral e a cabeza diferenciada, con dous pares de tentáculos. Posúen unha dieta fundamentalmente herbívora e son hermafroditas.
    2. Cuncha dun caracol.
  2. s m ANAT Conduto do oído interno situado na espesura do óso temporal e enroscado en forma de espiral.
  3. s m TECNOL Peza cónica da maquinaria dun reloxo.
  4. s m Cada unha das voltas que o xinete lle fai dar ao cabalo.
  5. caracol de Pascal MAT Curva plana, pechada e simétrica respecto ao eixe X que ten como ecuación, en coordenadas polares, r = 2a cos ϑ + K.

Sinónimos

Refranes

  • Con bo sol abre os comas o caracol.
  • O caracol baleiro fai máis ruído que cheo.
  • O caracol tivo anteollos e por uns cornos perdeu os ollas.

Palabras vecinas